maandag 28 maart 2016







Maandag 14 maart


Terug full time aan het werk en ,mijn vader gesetteld in het rusthuis.
In de late namiddag telefoon dat onze schoonbroer van 65 jaar is overleden.
Weeral verdriet...weeral gaat er een steek van emoties door me heen...weeral sta je voor de zoveelste keer stil dat de dood en miserie zomaar bij een mens komt binnen vallen...weeral moet je alles een plaatsje geven en loslaten!

Na vrijdag de afscheidsdienst hebben bijgewoond van onze schoonbroer proberen we de draad terug op te pikken in de dagelijkse dingen.
De dagelijkse dingen die me doen sprinten met het feit dat er moet gezorgd worden tussen werk en mijn ouders die tegen wil en dank gescheiden zijn,  Vader in het rusthuis,moeder hulpbehoevend thuis en grootmoeder hulpbehoevend in haar huisje.  Je eigen gezin met een heel begripvolle man,2 schatten van zonen,2 schatten van pluskinderen met dito (plus)schoonzoon en de grootste schat ...ons kleinkind.

Ooit zei mijne jongste zoon eens ...
mamma...ik ben geboren om te leren en te observeren
en dit is nu eentje die bij me bleef hangen.
Want dit is iets dat ik al heel mijn leven  afvraag,
waarom zijn we geboren en met welke doelstelling?
Uit liefde tussen 2 mensen... ok, maar als je dan ziet hoeveel liefdes na een tijdje kapot gaan...die mezelf ook overkwam in het verleden...tja dan vraag je het waarom soms toch eens af!


De zondag is het quality time,toneeltje meepikken,hapje eten,terug vitamientjes opdoen voor de komende week ...

 Afbeeldingsresultaat voor afbeeldingen quality time

Dinsdag 22 maart

Ongeloof...onmacht...aanslag in Brussel hier
Weeral met de neus op de feiten gedrukt zijn dat er onschuldige mensen gestorven zijn door een bende barbaren,die niks met geloof of het feit dat je nu kleurling bent of niet, te maken heeft,het is gewoon een barbaars ras die zich in onze wereld aan het inwerken zijn...een ras apart!
Moeten wij nu dit leven voorschotelen aan onze kinderen en kleinkinderen?
Dit wil ik niet,dit willen zoveel mensen niet,maar de vraag is hoe lossen we dit op?
Met een kat en muis spelletje zal dit niet helpen,als de ene pakt en de andere terug slaat!
Het is niet wie lost dit op...het is de vraag hoe lossen we dit op?






vrijdag 11 maart 2016



Hetgeen ik de afgelopen maanden meegemaakt heb zijn een " eye opener " geweest,een reden om deze blog te schrijven ook. 

Als zoiets je overkomt ... ofwel laat je je gaan ofwel krijg je zo een vechtlust en een ongelooflijke drang om te overleven...ik moest niet nadenken,ik koos voor het laatste!

Ongeloof en angst en nadenken over wat het leven eigenlijk is.Duidelijkheid krijgen over waarom iemand iets overkomt. En wat heb  ik nu hieruit geleerd...

Leef alsof elke dag je laatste is,maar plan alsof je onsterfelijk bent!


                         
                 







De vrees van elke vrouw…

Zaterdag 09/01/2016.
De ontdekking door mijn man Bruno… een knobbel in mijn rechterborst. Twijfel en angst overweldigen mij en waarschijnlijk ook bij Bruno. Een nacht met weinig slaap,de zondag rondlopen  als een kieken zonder kop. Er spookt van alles door mijn hoofd,zag me zelf al ,bij het passeren aan het Gasthuis op zondag, me uithangen bij de doodsberichten,bangelijk.

Maandag 11/01/2016.
Denk dat ik de eerste beller was die morgen naar de gynaecoloog,ik moest en zou na mijn werk gaan,desnoods via spoed. Maar de secretaresse zei zelf,oei een knobbel,dan mag je direct doorkomen na het werk,we nemen je wel ertussen,want daarmee mag je niet wachten…pfff.nu word ik wel heel ongemakkelijk van dit antwoord!

Die avond bij de gynaecoloog,de bevestiging inderdaad het is een gezwel L,ligt niet bepaald in de kankerzone,is vrij groot,wat pijnlijk,kanker doet geen pijn zegt hij!Denk en ben bijna zeker dat het 99% kankervrij zal zijn zegt hij!  Geloof het niet,bij vriendin lag het ook niet in de zogenaamde zone en deed bij haar ook pijn en ‘t was wel kanker en kwaadaardig. Zegt hij,ga langs bij de MRI en dan weet ik meer. “Waarom krijg ik dat”  vraag ik nog…1 op 5  vrouwen krijgen dit,we doen nog een inwendig onderzoek zegt hij met dezelfde adem en dan hupla,een cyste de grootte van een kleine peer aan een eierstok. Deed dit dan geen pijn zegt hij,had wel al een tijdje gevoel van maandstond pijn ook al heb ik al 10 jaar geen baarmoeder meer,maar dacht dat het van de stress was. Zegt hij die eierstok moet eruit en wat denk je,halen we de andere preventief uit! Je hebt overactieve eierstokken en daardoor kan ook het gezwel aan je borst ontstaan zijn,daar het gezwel in je borst hormoongevoelig is en zo stoppen we de productie van oestrogeen en progesteron!

Donderdag 21/01/2016
De MRI schepte duidelijk hoe het gezwel verstrengeld zat,maar van die 1 % die overblijft of het nu kanker of niet is,kan hij geen uitsluitsel geven,er zat ontsteking mee gemoeid,dus de volgende stap was een datum vastleggen,eerstkomende dat ik vrij heb zegt de gynaecoloog is de dinsdag 02/02/16,bij deze genoteerd.

Maandag 01/02/2016
Ganse dag gewerkt tot 19u.,nochtans mocht ik al thuisblijven van dokter,zeg niks van, ik werk…punt.

Dinsdag 02/02/2016
The big day…kamer 216, metje ( = oma ) al naar huis ( zij lag er 2 weken voor me ) en vader ( ook al tijdje opgenomen na val ) lag op kamer 219,bijna buren,lol,dit was dan  3 generaties in het ziekenhuis! Intussen is mijn kamergenoot ook gearriveerd.

Wakker worden in de recovery room,voelen aan mijn borst,opluchting die hangt er nog aan! Je weet maar nooit wat ze dikwijls nog vinden tijdens het opereren hé?
Terug in de kamer,smske naar mijn ventje en vriendinnen,gebeld naar moederke,iedereen blij! J
Honger,dorst had ik en ik kreeg maar niks,terwijl mijn kamergenoot er wel kreeg L
’s Avonds water en yoghurt 0 % dan nog,pfff.
’s Nachts heftige pijn,belleke trek,pech mijn nachtlampje ging niet,dus nachtverpleegster kwam en zag met het licht van de hall naar me,voltaren  flesje bij de serum bij gehangen en het zou zo over zijn…zei ze…3 uren later nog altijd heftige pijn,terug belletje trek,overdrukke nachtverpleegster kreeg versterking en wat bleek,kraantje van de voltaren was niet opengedraaid,jaja het zou wel overgaan…zei ze,maar dan moet je wel het kraantje opendraaien hé!

’s Morgens…honger,pijn wat lichter, ,yes eten,zegt de ontbijtdame,duw maar op de knop om je rechter te zetten,ok,hoe meer ik duw,hoe slechter ik word,zeg nog tegen mijn kamergenoot,mijn buik gaat ontploffen,terwijl ik het koffiekannetje neem  draait alles rond me,ik roep nog heb geen adem meer,laat mijn kannetje vallen,snak nog achter mijn adem en dan niks meer,bye bye. Het volgende dat ik zag,het was opeens veel later,( heb ik iets gemist??) 5 hoofden rond me,witte schorten,apparatuur,zuurstofmasker en hoor in de verte zeggen,ze komt weer bij,polsslag en bloeddruk gaat omhoog,ze krijgt kleur en lieve verpleegster zegt,je hebt ons doen verschieten zulle,we dachten dat we je kwijt waren,waarop ik antwoord…stond daar hé voor de deur van Sint Pieter,maar hij was niet thuis,ben dan maar terug gekeerd J. Resultaat… ik had meer of een liter vocht vergaard in mijn buik,daar de sonde uit mijn blaas was,de nachtverpleegster had dit niet gezien,zeg wat wil je mijn nachtlampje is hier stuk.  Dan hebben ze nog eerst al dat vocht afgetapt,leuk is anders ,maar deed wel deugd mijn buik te voelen leeglopen,ademen! Door het ganse gebeuren had ik natuurlijk de eer,uhu,om een dag en nacht langer te blijven met hersteld nachtlampje,nieuw zakje serum,nieuw flesje voltaren en daar gaan we weer,op tv de ene soap achter de andere al zappend bekijken! Tijd om te lezen en tijd om na te denken. Tijd om te beseffen dat ik hier nog een kans krijg op die zotte wereld,wil nog zoveel doen! Maar het zal niet alleen maar werken zijn,dit is iets dat ik nu al tijdje besef,hoe erg mijn hardwerkende ouders er aan toe zijn op jonge leeftijd…kapotgewerkt en dit is iets dat ik geschrapt heb in mijn agenda!

Donderdag 04/02/2016
Back Home…zalig!

Woensdag 10/02/2016
Verdict gezwel opgestuurd en volledig kankervrij…joehoe!
Draadjes uit aan de borst,oedeem (vochtophoping),pijn valt mee,harde borst,al bij al ziet er goed uit,nog wat oppassen met heffen en sleuren,doe ik ook niet,die borst is me te dierbaar! Wel wat last van stuwingen,is normaal,gezwel was 6 cm op 5,4 cm en daar is nu een holte en die wordt terug aangemaakt met nieuwe cellen,merci aan mijn gynaecoloog J

Maandag 15/02/2016
Naar de huisdokter…draadjes uit aan de buik,wat ben ik gelukkig zeg..alles komt goed,desondanks loop ik in mijn ziekteverlof van het één naar het ander om voor mijn vader ,die ziek geworden is ,een plaatsje te zoeken in een rusthuis en alle paperassen af te handelen,ik voel me super en voel dat alles zal goed komen!

Woensdag 24/02/2016
Had ook al een tijdje nog een kyste aan de binnenkant van mijn lip,teveel speekselaanmaak zeggen ze ?? Heb nu ook eens werk gemaakt van dit,heb ze laten uitsnijden,snede en een draadje meer of minder kan er nu ook nog wel bij terwijl ik in ziekte verlof ben,denk je niet?

Donderdag 25/02/2016
Op controle bij de gynaecoloog,goed bezig…buik tiptop in orde zegt dokter…alles zit ter plaatse,zeg allez wat kan er nu nog ter plaatse zitten, je het 10 jaar geleden mijn baarmoeder eruit gehaald en nu mijn eierstokken! Zegt hij beetje verkeerd uitgedrukt al lachend,bedoel je hebt geen klontertjes of vochtophopingen en je blaas zit nog goed,amai heb ik geluk zeg ik al lachend J
Borst nog 2 weekjes geduld voordat ik mag werken, nog klein beetje last van vocht,maar dit is normaal,is ook rechts en die arm gebruik je ook frequenter dan als rechtshandige,dus ben ik al 75% geslaagd,joepie!

Maandag 29/02/2016
Vanaf nu mag alles beter gaan hoor en voel het …alles word beter…ik kreeg dit om te overleven en na te denken,ik heb nog veel dingen te verwezenlijken.  Mijn jongste zoon is nog niet ter plaatse,mijn ouders en grootmoeder zijn nog niet waar ze moeten zijn en ik wil zelf nog veel doen met Bruno en we beginnen met op reis te gaan in juni,jaja we gaan voor de eerste maal van de grond,letterlijk en figuurlijk de vlieger op!!! Werken,ja hoor zal ik nog met plezier doen,maar staat niet meer op de 1ste plaats,het leven is te kostbaar het te negeren! Wil genieten van onszelf,onze kinderen en kleinkinderen,familie en vrienden J





Het leven zoals het is...


Een korte voorstelling...wie is Kristel?
Geboren op 29.11.1967 als oudste dochter van marktkramers in groenten en fruit.

Zelfstandige schoonheidsspecialiste/pedicure, klik hier ,vroeger in hoofdberoep,nu in bijberoep en gecombineerd als parttime huishoudhulp als loontrekkende. klik hier ,Twee uit de hand gelopen hobby's die ik als job uitoefen, want als schoonheidsspecialiste/pedicure en interieurverzorgster ben ik een helpende hand in het goed voelen in jezelf en je thuis!

Uit mijn eerste huwelijk in 1986 kreeg ik twee zonen in 1988 en 1996,met mijn tweede huwelijk in 2005 kreeg ik er twee ( stief-) pluskinderen bij, een dochter en een zoon en inmiddels een schoonzoon en een kleindochter.

Waarom schrijf ik deze blog?
Tja,om nu en dan eens iets van me af te schrijven,gebeurtenissen in het leven...het leven zoals het is.






op deze foto boven: ons gezin,de oudste zoon ontbreekt


                                 op deze foto: de oudste zoon ( rechts ) en de jongsten