Maandag 14 maart

Terug full time aan het werk en ,mijn vader gesetteld in het rusthuis.
In de late namiddag telefoon dat onze schoonbroer van 65 jaar is overleden.
Weeral verdriet...weeral gaat er een steek van emoties door me heen...weeral sta je voor de zoveelste keer stil dat de dood en miserie zomaar bij een mens komt binnen vallen...weeral moet je alles een plaatsje geven en loslaten!

Na vrijdag de afscheidsdienst hebben bijgewoond van onze schoonbroer proberen we de draad terug op te pikken in de dagelijkse dingen.
De dagelijkse dingen die me doen sprinten met het feit dat er moet gezorgd worden tussen werk en mijn ouders die tegen wil en dank gescheiden zijn,  Vader in het rusthuis,moeder hulpbehoevend thuis en grootmoeder hulpbehoevend in haar huisje.  Je eigen gezin met een heel begripvolle man,2 schatten van zonen,2 schatten van pluskinderen met dito (plus)schoonzoon en de grootste schat ...ons kleinkind.

Ooit zei mijne jongste zoon eens ...
mamma...ik ben geboren om te leren en te observeren
en dit is nu eentje die bij me bleef hangen.
Want dit is iets dat ik al heel mijn leven  afvraag,
waarom zijn we geboren en met welke doelstelling?
Uit liefde tussen 2 mensen... ok, maar als je dan ziet hoeveel liefdes na een tijdje kapot gaan...die mezelf ook overkwam in het verleden...tja dan vraag je het waarom soms toch eens af!

De zondag is het quality time,toneeltje meepikken,hapje eten,terug vitamientjes opdoen voor de komende week ...

 

Dinsdag 22 maart

Ongeloof...onmacht...aanslag in Brussel hier
Weeral met de neus op de feiten gedrukt zijn dat er onschuldige mensen gestorven zijn door een bende barbaren,die niks met geloof of het feit dat je nu kleurling bent of niet, te maken heeft,het is gewoon een barbaars ras die zich in onze wereld aan het inwerken zijn...een ras apart!
Moeten wij nu dit leven voorschotelen aan onze kinderen en kleinkinderen?
Dit wil ik niet,dit willen zoveel mensen niet,maar de vraag is hoe lossen we dit op?
Met een kat en muis spelletje zal dit niet helpen,als de ene pakt en de andere terug slaat!
Het is niet wie lost dit op...het is de vraag hoe lossen we dit op?