Nog eventjes 49 ...

Na een tijdje progressief te hebben gewerkt in combinatie met mijn revalidatie van mijn linkerknieprothese,ben ik toe aan de rechterknieprothese.

Intussen heb ik een maand geleden eerst nog afscheid moeten nemen van
mijn bijna 95 jarige super grootmoeder "metje Rachel".

Tijd staat niet stil zegt men en inderdaad de laatste 2 jaar zijn voorbij gevlogen met ups en downs,

pijn en hoop,maar op de één of andere manier kom ik er toch altijd weer bovenop!

5 operaties in 2 jaar tijd is niet niks,(zonder te spreken van alle vroegere operaties!) 
en met al die verdovingen en medicatie,
zou je nog denken dat je er iets zal aan over houden
of in het ergste geval,je het niet zal overleven,

maar onkruid vergaat niet,zegt manlief...😀

Het belangrijkste voor mij is,hetgeen me allemaal overkomt, dat het nog altijd herstelbaar is en hopelijk kan ik nu eens pijnloos genieten van het leven en van mijn 2 jobs.

Volgens de dokter moet dit lukken als ik me niet overbelast!  

Mijn bijberoep als schoonheidsspecialiste/pedicure in de namiddag is haalbaar 
al zittend en niet zo belastend,mijn job 's morgens bij makkie,die ik ook super graag doe,
deze zal het moeten uitwijzen met de tijd! 

Maar volgens mijn ziekenhuis kamergenote zou dit moeten lukken,
zij heeft  nog 7 jaar gewerkt als poetshulp 
met haar knieprotheses tot haar pensioen,

dus ik heb nog hoop😊ben tenslotte nog maar 49 jaar!😁

En wat doe je als je moet rusten en met de benen omhoog liggen... alles eens op het gemak online bekijken en zo ook de veelbesproken pensioenberekening,
amai zoals het nu voorstaat zal ik het moeten rooien met 915 euro per maand 😡,
mo zeg,zal dit volgend  jaar alles eens op een rijtje moeten zetten en één en ander uitpluizen!
Maar één ding per keer,nu wil ik eerst herstellen!

Ben in iedere geval content dat deze operatie nu ook achter de rug is,
het was en is weer afzien met wat gesukkel en ontsteking na de operatie.
God zij dank heb ik maar 2 knieën😏
want nog een nieuwe knie zou ik lichamelijk 
en emotioneel nu toch niet aankunnen hoor!
Blijkbaar strubbelde deze knie heftiger 
tegen het vreemd  voorwerp (prothese) of de andere.

Die 2 kwamen niet overéén hé zeg,na 5 dagen ontstekingsremmers 
en ingepakt te zijn met mijn olifantenpoot in mummie stijl en
in een witte spatadderkous links,(sexy😜)
ben ik nu toch wat aan de beterhand,betreffende de ontsteking alleszins!

Intussen heb ik wel stekende pijn,vooral tijdens de nacht en als de  been teveel naar beneden hangt,
is die direct gezwollen en is de pijn net als sterke weeën,
noem het mijn knie weeën,lol!

Maar alles op zijn tijd met veel geduld en rusten,afwisselend met wat kokkerellen,
 rij ik in de keuken, al zittend ,op mijn rollend stoeltje,
van de frigo naar het aanrecht tot aan het gasfornuis

en zo maak ik lekkere receptjes klaar!

Vriendinnen en buren brengen bezoekjes,lezen,kiné,tv kijken 
en fietsend (al is het nog op de hometrainer achterwaarts! ) 
vullen mijn dagen en zo ga ik langzaam naar mijn 50ste verjaardag!

Voorlopig geen zin in een feestje,geen zin om 
 op krukken ergens naartoe gaan,heb er mijn buik van vol!
Maar hé ... heb 2 nieuwe knieën cadeau,wat wil een mens nog meer,
ben voor 20 jaar op zijn minst weer mobiel volgens mijn doc.,
vanaf  half december terug progressief werkend thuis
 en vanaf half februari terug fulltime,dus alle hens aan dek...i'll  be back!!!

En  pas dan ga ik vieren,
ben tenslotte volgend jaar nog altijd 50 👑🎁